NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
To król.
Ma oczy króla.
Obiecał chronić sekret brązu, prawda?
Nie czas na to.
Obiecał to czy nie?
Tak, obiecał.
Kiedy? Zanim to się stało?
Tagon...
się zmienił.
To oczywiste.
Całe życie chciał zostać królem, nie robiąc tych rzeczy.
Wiesz, jaki jest zniechęcony?
Jak bardzo czuje się zraniony?
Ostatecznie
ty i Asa Ron zniszczyliście wszystko.
Szkoda mi Tagona.
Mam to zapamiętać?
Przeczytaj to na Świętym Procesie.
Wciąż nie umiesz czytać?
„Przekażę słowa Airuju, początku i końca tego świata,
jego synowi, Aramunowi Haesulli”.
To Airuju będzie naszą wyrocznią,
nie Isodunyong z Białego Szczytu.
Co zrobić potem?
Zetnij Asa Mota i wszystkich, którzy brali udział...
w zajściu z wczoraj.
Utnij obie stopy wszystkim rodzinom i ich krewnym.
Zapamiętaj to. Nie możesz się pomylić.
Nie mogę. Wielu jest niewinnych.
Nie byli w świątyni.
Nie mogę...
tego zrobić.
Zatem czeka cię tylko śmierć.
Jeśli mnie zabijesz...
Nie ja, tylko Wahanie.
Szkoda, że do tego doszło.
Przykro mi z tego powodu.
Ale Tagon zabił już Asa Rona i wodzów plemion,
więc zyskał wielu wrogów.
Nie mamy wyboru.
Musimy zasiać strach.
Tylko tak opanujemy Arthdal.
Jako że twoje istnienie...
daje Tagonowi świętość od bogów,
ta rzeź może zakończyć się na tej setce z placu.
Gdyby nie ty, musiałby zabić tysiąc osób,
by się podporządkowali.
Ratujesz tysiące istnień.
Niruho.
Wiem, że nie chciałeś kroczyć tą ścieżką.
Dlatego naprawdę doceniam tę okazję.
Przysięgam,
że zrobię wszystko, by ci pomóc, niruho.
Cały czas czekałem w zamknięciu,
aż zajdziesz na szczyt.
Musimy to zrobić, by rządzić takim ludem.
Nie możemy słuchać ich narzekań.
Muszą się bać, by nas słuchać.
I to nas...
będą się lękać.
Chcę wrócić.
Po cichu wrócę do Iark z moim ludem.
Zrobiłam już dość.
Asa Ron nie żyje, a niruha Tagon został Aramunem.
Dostaliście już wszystko,
więc pozwólcie Wahanom odejść.
Nie mogę.
Czemu nas nie puścicie?
Osiągnęliście to, co chcieliście.
Czego jeszcze chcecie?
Co mamy zrobić?
Czemu Mungtae tak się zmienił?
Co mu zrobiliście?
Nic.
Po prostu szybko się uczy.
Bez władzy nie możesz wrócić
ani przeciwstawić się rozkazom.
Bez władzy nie możesz nic,
poza wypełnianiem rozkazów.
Najwyższa Kapłanko, niruho Tanyu,
czy twoi ludzie
naprawdę chcą wrócić do Iark?
Straże!
Aresztować rodziny starszyzny Ggachinol i Bato
i zaprowadzić na plac. Zetnijcie każdego,
kto się postawi.
- Tak, niruho Tagonie! - Tak, niruho Tagonie!
- Brać ich! - Brać ich!
- Przejście! - Armio.
Obserwujcie plemiona, które mogą żywić urazę.
Tak, niruho.
- Rany. - Brać ich!
- Chodź! - Ruchy.
- Rusz się. - Z drogi.
Bierzemy dziecko, które ledwie chodzi?
Mieli być wszyscy.
Musimy wykonać rozkaz.
- Idź! - Ruchy.
To chyba za ostre.
To dziecko nie miało nic wspólnego z tym buntem.
- Właśnie! - To okrutne!
Nie macie wstydu?
Zamknij się!
Zamilcz!
Cisza!
Nic nie zrobiliśmy!
- To za wiele. - Czemu to robicie?
Też uważam, że nie powinnaś teraz odchodzić.
Jak to?
To trochę... Jak by to ująć?
Myślę,
że to głupie.
To znaczy?
Czego chciałaś, gdy przyjęłaś ofertę Tagona
i połączyłaś z nami siły?
Jeśli zostanę Najwyższym Kapłanem, zyskam władzę?
I wybawię Wahan z niewoli?
Nawet tych z daleka?
Zrobiłaś to z dobrej woli,
chcąc uratować swój klan,
ale to też forma żądzy.
Pozbyłaś się Asa Rona
i przejęłaś pozycję dla własnych żądzy.
Gdybyś odrzuciła ofertę Tagona,
nie osiągnąłby tego.
I dostałaś swój udział.
Dzięki temu Wahanie są teraz bezpieczni.
Ale nie rozkażesz zabicia ludzi?
Chcesz robić tylko dobre rzeczy. Nie bądź tchórzem.
To twoja odpowiedzialność.
Nie udawaj głupiej.
Zgodziłaś się na to, gdy postanowiłaś,
że dołączysz do mnie i Tagona.
Byłem bezsilny,
więc Taealha i Tagon traktowali mnie jak trupa
przez 20 lat.
Nie tylko Wahanie doświadczyli tragedii.
Każdy przeżywa własną tragedię.
Stań się silniejsza, by działać.
Wtedy postaw się Tagonowi.
Ludzie Unii ci ufają. Nie czujesz tego?
Już uważają cię za kogoś ważnego.
To twoja siła
i powołanie.
Zbierz wszystkich Wahan.
Rany, mój ptysiu. Że też nic ci się nie stało.
- Przyszła z Eunseomem. - Co?
Zdziwiłem się, widząc ją w aptece.
Radziłaś sobie bez naszej wiedzy.
Twoja matka...
- Przestań. To szczęśliwy dzień. - Dobrze.
Nie szkodzi.
Jestem już dorosła.
Nic mi nie jest.
Co u reszty z was?
Ja pracuję...
dla szefa Gildii Bachi.
Uczył mnie sztuki handlu.
Rzeczy sprzedaje się za więcej, niż są warte.
Dokładnie!
Ojciec Yeolson byłby bogaty,
gdyby tu dorastał.
O tym mówię.
Dawno powinniśmy tu być.
- Ojcze. - Tak?
Skąd to masz?
Mihol dał mi to w podzięce za dobrą pracę.
- Serio? - Rany.
Zazdroszczę ci.
Też kupię takie rzeczy, gdy tylko
Daedae mnie wyszkoli.
- Pewnie tak. - Jasne.
- Spójrzcie. - Co to?
Dali mi to w świątyni, gdy zaczęłam pracę.
Czyż nie jest zachwycająco piękna?
- Rany. - Chcę przymierzyć.
- Nie mogę jej zdjąć. - Mungtae!
- Dołącz do nas.
Co z twoją twarzą?
- Mungtae. - Znów się potknąłeś?
Wciąż nabija sobie guza,
bo jest wielkim gościem.
Wygląda w tym stroju naprawdę męsko.
- Tak, świetnie. - Pasuje mu.
Super.
Wszyscy już są...
Właśnie. O czym chciałaś porozmawiać?
A może...
wrócilibyśmy
do Iark?
Czemu?
Po co tam wracać?
Niemal zginęłaś,
więc jesteś przerażona.
Ja też się bałem,
ale niruha Tagon zdławił ten bunt w zarodku.
Właśnie. To już się nie powtórzy.
Teraz każdy go czci.
Kazano mi...
wydać wyrok śmierci na tych ludzi
i obciąć im stopy, by umocnić jego władzę.
W tym niewinne dzieci,
które nic nie zrobiły.
Nie tak nas uczono.
Nauki przekazane w plemieniu
mówią, że mamy być hojni i szczodrzy, a świat...
„Nauki”?
To na nic.
Po prostu zrób to, skoro tak kazał niruha Tagon.
- Mungtae. - Proszę.
Stojąc na Wielkim Czarnym Klifie,
byłem przerażony.
Nie wiedziałem, gdzie jestem,
ale byłem pewien jednego.
„Nikogo tu nie obchodzę.
Jestem sam.
Każdy jest odpowiedzialny za własne przetrwanie”.
Wszyscy to czuliśmy.
A więc...
to dlatego tak postąpiłeś?
Brutalnie zabiłeś ludzi, którzy niczym nie zawinili?
Zgadza się.
Będę lojalny nirusze Tagonowi.
Zrobię to, co mi nakaże.
Jeśli rozkaże mi pobić
lub zadźgać ludzi, zrobię to,
bo to dużo lepsze od lęku,
że to ktoś dźgnie mnie.
- Mungtae. - Mungtae!
I Plemię Wahan...
już nie będzie takie samo.
Tanya.
Chcę wrócić do Iark.
Jeśli to zrobisz,
weź mnie ze sobą.
Dobrze, Doti.
Wielka Biała Wilczyco.
Twoje nauki były błędne.
Arthdal nie działa w ten sposób.
Czemu dałaś mi tę rolę?
Nie mogę nic zrobić.
Czemu...
Już za młodu zrozumiałem,
że nie mogę decydować
absolutnie o niczym.
W takie dni...
za każdym razem
miałem ten sen.
W tym śnie biegłem po łące.
Mogłem robić, co chciałem.
Polowałem i tańczyłem.
Jadłem, co chciałem,
i spałem, kiedy chciałem.
A ty...
zawsze byłaś u mojego boku.
Dlatego od razu cię rozpoznałem.
Pewnie nie wiesz,
ale to dziewczyna ze snów...
pomogła mi, gdy nie miałem już sił.
Chcę stać się taką osobą dla ciebie.
Zaufaj mi...
i rób to, co ci mówię.
Na razie.
Proszę.
Miałaś to na sobie w moim śnie.
Eunseom.
Co mam zrobić?
Wszystko się pogmatwało.
Widzieliście Trihana.
Musimy być ostrożni. Nie ingerować.
Straże nigdy tak nie robiły.
Głupcze!
Gitoha cię szukał.
Pyeonmi.
- Zabierz mnie do armii. - Po co?
- Zabierz mnie. - Co się stało? Bakryangpung!
Bakryangpung!
- Niruho. - Niruho.
Staniesz się marionetką Tagona.
Nie boję się śmierci,
ale przykro mi, że kończę erę bogów.
To ona jest dzwonem.
Co z mieczem i lustrem?
- Niruho. - Niruho.
Ostatniej nocy doszło do próby buntu przeciwko potomkini
wielkiej matki, Asa Sin, i drugiemu wcieleniu Aramuna Haesulli.
Oboje jednak przetrwali
i ujrzeli ponownie słońce dzięki pomocy Airuju,
ku chwale Arthdalu.
Najwyższa Kapłanka, niruha Tanya,
przeprowadzi Święty Proces.
Tanya.
„Przekażę słowa Airuju, początku i końca tego świata”.
Asa Sakan zostanie zamknięta w lochu Wielkiej Świątyni.
„Asa Sakan z Plemienia Białej Góry...
zostanie zamknięta w lochu Wielkiej Świątyni”.
Ponadto,
zaangażowani we wczorajsze zajście,
ich rodziny i wszyscy ich krewni...
Wszyscy?
Zetnij Asa Mota i wszystkich, którzy brali udział
w zajściu z wczoraj.
Utnij obie stopy wszystkim rodzinom
i ich krewnym.
Wszystkich? Zetniemy kilku, a reszcie utniemy stopy.
Wszyscy...
zostaną rozerwani na strzępy, a ich zwłoki rozrzucone.
- Rany. - Nie, proszę.
Rozerwani? Co ona robi?
Tak nakazał Airuju.
Jednak ja, Tanya, potomkini Asa Sin z gwiezdnym dzwonem,
zasugerowałam ścięcie tylko zaangażowanych
we wczorajsze zajście i odcięcie stóp
rodzinom i innym krewnym,
by mogli rzeźbić skały i czcić zdolności Airuju
do końca życia.
A Airuju...
dał mi odpowiedź.
„Zrób, jak uważasz”.
- Rany. - Co za ulga.
- Nie umrzemy. - Rany.
Możemy żyć.
Bezczelna dziwka.
Dziękuję.
Dziękuję, że darujesz nam życie.
Chwała łasce niruhy Tanyi!
- Chwalmy łaskę! - Chwalmy łaskę!
- Chwalmy łaskę niruhy Tanyi! - Chwalmy łaskę!
- Chwalmy łaskę!
- Chwała nirusze Tanyi! - Chwała nirusze Tanyi!
- Niruha Tanya. - Chwała jej!
- Niruha Tanya. - Najwyższa Kapłanka!
- Niruha Tanya! - Niruha Tanya!
Najwyższa Kapłanko, niruho Tanyu,
czy twoi ludzie
naprawdę chcą wrócić do Iark?
To uczucie, gdy pierwszy raz włożyłaś tę suknię.
Też tego zasmakowali.
Ojciec Yeolson byłby bogaty,
gdyby tu dorastał.
Super, prawda?
- Zazdroszczę ci. - Czyż nie jest zachwycająco piękna?
Co ważniejsze,
zajrzyj głęboko w swe serce.
Widziałam to.
Weszłaś na podium, gdy znalazłaś dzwon.
Usłyszałaś swoje imię.
Widziałam wtedy twój wzrok.
Pełen ekscytacji...
i podniecenia.
Czułaś moc.
Myślisz, że możesz to zostawić?
- Niruha Tanya! - Niruha Tanya!
Nie udawaj naiwnej.
Zapomniałaś już o swojej pozycji?
Coś ty sobie myślała?
Zrobiłam to, co miałam.
Zetną tych zaangażowanych w zajście,
utną stopy rodzinom oraz krewnym
i ich zniewolą.
Pomyliłam się?
Wydaje mi się,
że podjęłaś jakąś decyzję.
Miałam się uczyć.
Zrobiłam to więc.
Mówiłaś, że bez władzy mogę tylko wykonywać polecenia.
Spróbuję zyskać władzę.
Ale jak? Nie mam niczego.
Muszę zdobyć własną ziemię.
Więc?
Co to za ziemia?
Serca. Serca ludzi.
Ja sam właśnie na niej stoję.
Stoję na sercach tych ludzi.
Po prostu ma ona inną nazwę.
Póki co zachowujemy dobrą równowagę.
Wódz Unii siejący strach i litościwa kapłanka.
Yangcha.
Masz od teraz strzec Tanyi.
Niruho.
Co się dzieje?
Mugwang...
Znalazłem go obok zwłok
lekarza Harima i jego żony.
Ktoś wyrwał mu serce z piersi.
To byli Neanderczycy?
Tego nie wiem.
Wczoraj był akurat...
Półksiężyc.
Wieść rozeszła się już po armii.
Wszyscy mówią, że to kara boska
za brak szacunku do niruhy Tanyi.
Wyryjcie to na filarach Wielkiej Świątyni.
To...
To osiągnięcia niruhy Tagona.
Musimy też wyryć nauki Asa Sin...
Najpierw to.
Zaczniemy prace już dziś.
Gdzie Najwyższa Kapłanka?
W Pokoju Ognia.
Eunseom na pewno wkrótce się pojawi.
Pospiesz się. Potrzebuję cię.
Znasz Mugwanga?
Tak.
Oczywiście, że go znam.
Ostatniej nocy nastał półksiężyc
i Mugwang zginął.
Czyjaś ręka...
wyrwała serce mojego brata,
jak mówiłaś.
Co?
Przepowiednia się spełniła.
Wykonasz dla niego Ollimsani?
Pochodzi z małego plemienia. Całe życie go nękano.
Byłem jego jedyną rodziną.
Nie zadbałem o niego,
bo skupiałem się na czymś innym.
Nie proszę o wybaczenie za to, co zrobił Wahanom.
Po prostu cofnij klątwę, którą na niego rzuciłaś,
by odszedł w pokoju.
Tylko to mogę dla niego zrobić.
Błagam cię.
Jutro w nocy przeprowadzę Ollimsani.
Przygotuję wszystko.
Dziękuję,
niruho.
Widzisz przyszłość?
Pytałaś, czemu uratowałem tego chłopca.
O czymś nie powiedziałem.
„Trójka dzieci narodziła się w tej samej chwili 20 lat temu.
Dzieci urodziły się z przeznaczeniem dzwonu, lustra
i miecza, by położyć kres światu”.
To były słowa Asa Sakan.
Wierzę, że jesteś dzwonem.
Tamten chłopak był mieczem.
A lustro...
stało tuż przed tobą.
Saya?
Tak.
Od razu wiedziałem.
Jak mogłem nie poznać jego twarzy?
To wtedy strach przerodził się z złość,
złość w smutek,
a ten w okrucieństwo.
Ja też na długo porzuciłem wszelką nadzieję.
Pewnego dnia ujrzałem Kanmoreu
i znalazłem byeoldayę.
Od tamtego czasu...
zachowywałem się jak opętany,
nie wiedząc, co muszę zrobić
i co dzieje się z moim bratem.
Naprawdę wierzyłem, że świat się zmieni,
gdy miecz, dzwon i lustro się zejdą.
Tak się stanie?
Zrobisz to, niruho?
Dzwon, lustro i miecz.
Co mam zrobić, gdy wróci Eunseom
i trójka w końcu będzie razem?
Był u ciebie Mubaek?
Zginął jego brat.
Mugwang.
Czemu tu przyszedł?
Poprosił o Ollimsani.
Tanya coś ukrywa.
Podobno kazałeś
wyryć osiągnięcia Tagona na filarach świątyni.
Tak.
Ojciec musi stać się bogiem na ziemi.
A osiągnięcia są prawdziwe.
Jak Krew Atturad?
Nie tylko to.
Kiedyś bez walki pokonał Plemię Ago.
Są z Ago?
A więc oni są z Ago
i jednocześnie to oni nas pojmali?
Jak to możliwe?
To inny klan.
On jest z Tae,
a oni z Myo.
Łapią ludzi z tego samego plemienia
i sprzedają do Arthdalu.
Wciąż to robią.
Nie do wiary.
Jak to się stało?
Dzięki Tagonowi.
Powiedział więźniom Plemienia Ago:
„Kradniecie rzeczy innym,
bo macie jałową ziemię.
Pozwolę wam na handel,
ale wyłącznie niewolnikami.
Zawsze mieliście waśnie między klanami.
Jeśli sprzedacie nam ich do niewoli,
sowicie was nagrodzimy”.
I uwolnił ich.
Na początku się wahali,
ale zaczęli łapać ludzi
z innych klanów i sprzedawać ich do niewoli.
Gdyby tego nie zrobili,
to ich by sprzedano.
Zwątpili w siebie.
Zgadza się. Już nigdy nie ujrzą
chwały Inaishingi.
„Inaishingi”?
Kto to?
Legendarny wódz Ago,
który zjednoczył wszystkie klany.
Żył 200 lat temu
i jako jedyny mógł stawić czoła Aramunowi Haesulli.
Nawet jeśli Inaishingi wróci,
nie cofniemy tego.
Kazałeś mi nie ufać nikomu,
ale spójrz na Ago.
Nie wiedzieli, że Tagon ich oszukał.
Wiedzieli,
ale nie mogli nic zrobić.
Czemu?
Mogli zrobić na odwrót.
Na odwrót?
Tak.
Sprzedali inne klany do niewoli.
Zamiast tego mogli ocalić ich przed Arthdalem
i pomóc wrócić do domu.
Ci byliby im wdzięczni
i zaczęliby sobie pomagać.
Tak robiliśmy w mojej krainie.
Nieważne, skąd jesteś.
Za klifem sprawy wyglądają inaczej.
Zdrajcy przetrwają,
a zdradzeni umrą.
Pewnie zastanawiacie się, jak was znaleźliśmy.
Ruchy!
Witajcie.
Zbierzcie się. Mamy nowych niewolników.
Szybko, ruszajcie się!
- Ruchy! - Wielu zdrowych mężczyzn.
- Ten jest silny. - Do środka.
Do środka.
Siadać.
Siadać!
Ilu ich jest?
Rany.
Ten jest chory. Pozbądźcie się go.
Igutu?
Nie chcą ich w Arthdalu.
Musi tylko unikać pałacu.
Jest silny i pracowity.
Wziąłeś tu Igutu?
Kto go kupi?
To ja musiałabym płacić.
Masz mnie za głupią?
Już go tu przyprowadziłem. Kazałaś mi wziąć niewolników.
Ale jego nie możemy sprzedać.
Wiesz co? Nieważne.
Co jest?
Rany.
- Wróciłeś. - Szybko!
- Tutaj! - Tutaj!
- Ja też! - Tu!
Szybko!
- Tutaj! - Ja też!
Yesran!
Co robisz? Szybko!
- Odwrót! - Uciekać!
TWIERDZA KLANU MYO Z AGO
Co jest z tymi ludźmi?
Nagle zaczęli tańczyć?
To taniec wodospadu.
Modlą się do Boga Wodospadu o bezpieczeństwo córki wodza.
Ci z Ago po jedzeniu mogą wrócić do swojego klanu.
Reszta niech opuści tę ziemię.
MIRUSOL KLAN MYO Z AGO
Myliłeś się.
Niektórzy są gotowi uratować innych.
Nie są tacy jak ty.
Jesteś zły.
Nie ufaj nikomu z Ago.
Zarówno z klanu Tae,
jak i Myo.
- To twoje plemię. - Mnie też nie ufaj.
- Co? - Co jeszcze możemy?
Nie uratowaliśmy Yesran.
Mamy wymienić ich za Yesran?
Zabiliśmy ich ludzi. Nie możemy tam wrócić.
Nie wtrącaj się.
Zabiorę ich i będę negocjował z Tae.
„Nie damy oszukać się Tagonowi.
Nie sprzedamy już członków Ago do Arthdalu”.
Nie tak dawno to przysięgaliśmy,
a już chcesz złamać dane słowo?
Nie sprzedam ich. Chcę ich wymienić za córkę wodza!
Nie, wymieniasz ich za przyszłą żonę.
Co? Ty...
Dość!
Zrobimy to, co nakażesz, wodzu.
Jak noga?
W porządku?
Dzięki bogu.
Koniec tańca.
Wciąż chcesz porozmawiać?
Już późno. Odpocznij.
Posprzątam.
Macie wody.
Dziękuję.
Ubrania sugerują, że są z Momo.
Momo? To plemię Sateunika?
Tak, ale rzadko zachodzą tak daleko w góry.
Co tu robią?
Co? To...
Co?
- Co to było? - Obserwujecie nas?
Jesteście z plemienia Momo, prawda?
Mamy przyjaciela, który...
Mówisz w języku Arth?
Tak, jesteśmy Momo.
Co tu robiliście?
Czemu nas obserwujecie?
Eunseom wrócił!
Tamten wzór!
Eunseom, mój przyjaciel, ma go na plecach!
Igutu.
Znacie go?
Nie mam wyboru. Muszę uratować córkę.
Chwila.
Chcesz uratować córkę.
Mam inny plan.
Jaki?
Odzyskam ją.
Jestem potomkiem wodza Klanu Tae.
Ty jesteś jego potomkiem?
Czemu byłeś w niewoli?
Gdy byłem niedojrzały,
odszedłem, by zobaczyć świat.
Teraz wracałem.
Nie rozpoznali mnie jednak, bo odszedłem za młodu.
Gdy chciałem ujawnić im, kim jestem,
nagle pokazaliście się wy!
Wierzysz mu?
To potomek wodza Klanu Tae?
Nie kłamałeś.
Mówi prawdę.
Jeśli pójdziecie wszyscy do Klanu Tae,
wybuchnie wojna.
Pójdę tam sam i poproszę, by uwolnili twoją córkę.
A jeśli znikniesz? Mamy ci uwierzyć?
W najgorszym wypadku stracicie niewolnika!
A do tego
ten człowiek...
nie jest z Ago, ale jest mi niczym brat.
Zostanie tu, jeśli mi nie ufacie.
Co powiecie?
Spróbujmy.
Jak mogę mu ufać?
Nie ufałem nikomu z Klanu Tae.
Wodzu.
Najwyżej stracimy jednego niewolnika.
Możemy za to uratować Yesran.
Naprawdę jesteś synem wodza?
Odzyskasz moją córkę?
Udam się tam,
ogłoszę swój powrót,
zaproponuję wymianę
córki za pojmanego znajomego
i będzie po wszystkim.
Bez obaw, zajmę się...
Weź...
to.
Może pomóc.
Weź to.
Naprawdę mi ufasz?
Nie,
ani trochę.
Wydaje mi się, że kłamiesz.
Zatem dlaczego?
Czekam na koniec.
Koniec?
Jak mówiłeś, wychowano mnie inaczej
i nadal w to wierzę.
Tu panują inne zasady.
Ty masz inne zasady.
Nawet dawny przyjaciel mnie zdradził.
Nie wierzę w to, co powiedziałeś o Ago.
I?
Jeśli naprawdę uciekniesz,
upewnię się, że nauki były złudne,
i nie będę się już nad tym głowił.
Zresztą, jeśli nie wrócisz,
i tak tu umrę.
Po co by to było trupowi?
Masz.
Podjąłem decyzję.
Zaczekaj.
Jesteśmy już blisko Tae.
Tylko ich sprowokujesz.
Pójdę sam.
Na pewno dasz radę?
Tu nie ma wątpliwości.
Jestem potomkiem.
Spróbuj czegoś,
a rozerwiemy twojego przyjaciela na strzępy.
Nie wierzę, że się nabrali.
To dopiero fart.
Matko, co za dureń.
Co za idiota.
Co się stało?
Jak poszło? Gdzie Yesran?
- Gdzie oni są? - Uciekł!
Miał wrócić do zachodu, ale nie pojawił się.
Nie wierzę, że mu uwierzyliśmy.
Rozerwę go.
Moje nauki okazały się do niczego.
To samo tyczy się tego świata oraz Ago.
Wynoś się.
Hej!
Jesteście parszywcami.
Zwykłą padliną.
Całe Plemię Ago to padlina.
Durni.
O czym on gada? Nic nie wiesz.
Wiem.
Sprzedawaliście własnych ludzi do niewoli w Arthdalu.
Ostatecznie...
nie zostanie nikogo, by pochować wasze gnijące ciała.
Tyle wiem, parszywe świry.
Popełniliśmy ten sam grzech.
Dzisiaj...
popełniliśmy grzech.
- Razem otrzymamy karę. - Jak grzech?
Jest wiele grzechów,
ale tylko za jeden dostaniecie karę.
Za co?
Słabość.
Bycie słabym i głupim.
Jedna zbrodnia.
Tylko za to
zostanie wymierzona kara.
Jestem taki sam.
Ufałem jak głupiec i byłem zależny od innych.
Koniec żywota to kara,
więc zgińmy razem.
A więc to one.
To właśnie
ostatnie słowa Sateunika.
Był młody, ale bystry.
Słabość?
Co ci się stało?
Gdzie jest Yesran? Uratowałeś ją?
W życiu.
To niemożliwe.
Jesteś członkiem Tae.
Uratuj ją.
Tak, jestem potomkiem Tae,
a wódz jest moim wujem. Mimo to
nie mogę.
Czemu?
Kiedy miałem 17 lat,
wuj zabił moich rodziców
i sprzedał mnie.
Kiedyś go podziwiałem...
i ufałem mu.
Mam ją uratować?
Zginę, gdy tylko tam wejdę.
Oczywiście.
Wiedziałem, że nie bez powodu pojmali członka Tae.
Czemu wróciłeś?
Oszukałeś wszystkich i uciekłeś,
więc co tu robisz?
To mój grzech.
Przez ciebie jestem słaby i głupi.
Wróciłem jak dureń.
Nie stójcie tak. Brać ich!
Nim to zrobicie,
wysłuchajcie go.
Nie mamy wyboru. Powiedz im.
Wszystko.
To prawda, że rodzina mnie zdradziła,
ale wciąż jestem potomkiem Tae.
Wierzę w Wielki Wodospad
i powrót Inaishingi.
Czemu mi się jeszcze nie ujawnił?
Czemu nic nie powiedział?
Gardziłem nim w trudach
i gardzę nim teraz.
Czemu Inaishingi...
nie objawił się członkowi Tae,
a tylko temu Igutu?
Co?
To Igutu...
który śni.
A w tych snach...
pojawił się Inaishingi!
Poznałeś Inaishingi przez swoje sny?
Wierzycie w to? To jakaś bzdura!
Już raz was oszukał.
Co on ci powiedział?
Powiedz im.
Nie jesteś z Ago, ale chodzi o twój los.
O czym ty mówisz, wariacie?
Powiedz im.
Miałeś zrobić na odwrót.
Czemu?
Mogli zrobić na odwrót.
Naprawdę go zobaczyłeś?
Powiedz.
Tak.
Powiedział,
że klany atakują się nawzajem,
sprzedają się do niewoli
i stają śmiertelnymi wrogami.
Aby to rozwiązać, trzeba okazać dobroć.
Na odwrót?
Uratować tych z innych klanów,
którzy są w niewoli w Arthdalu,
i pomóc im wrócić
bez proszenia o nic w zamian.
Wierzycie mu? Ten dupek kłamie.
To nie ma sensu.
Inaishingi nie powiedziałby czegoś tak głupiego.
Powiedz im wszystko.
Wspomniał też o bogu Momo.
Bez zemsty i spłacenia przysługi
ich ciała zgniją po śmierci.
Ginąc, spłacając przysługi,
traficie po śmierci do Krainy Światła.
Według mnie to idioci.
„Klan,
który otrzymał przysługę,
musi ją spłacić, ratując inne klany.
W innym przypadku...
zginiesz w męczarniach”.
Zaczekaj.
Inaishingi naprawdę tak powiedział?
Tak.
Co miał na sobie? Jakie buty?
Jak długą miał brodę?
Sen był zbyt mglisty,
bym to pamiętał.
Spójrz mi w oczy.
Kłamie.
Tak tańczył,
zanim zniknął.
To był on.
Kto inny zna ten taniec?
Zwołuję naradę.
Już wiecie, że kłamie.
To poza moją władzą.
Starszyzna podejmie decyzję.
Puściliśmy Olmadae i Igutu...
i wracamy do domu?
Tak.
Powiedziałeś „Igutu”?
Gdzie on jest? Mów, draniu!
To dar od Daraburu, że nasze drogi się przecięły.
Gdzie jest Olmadae?
To goście Plemienia Momo.
Jakim cudem Momo żyje tak długo na lądzie?
Czemu nie na wodzie?
To nie sprawa Armii Daekan.
Racja. I tak nie chcę mieć z wami nic wspólnego.
Chodźmy.
Macie szczęście.
Chwila! Szukacie Igutu?
Też go chcecie?
W takim razie mamy pecha.
Las Agoha.
Jest teraz na ziemi Ago.
Wykonał Taniec Wodospadu?
Tak, wojownicy i ja to widzieliśmy.
Ja też. I to Igutu.
To prawda, że śni.
Czemu Inaishingi objawił się
komuś spoza Ago?
Aramun Haesulla z Arthdalu też był obcy.
Zastanówmy się nad słowami Inaishingi.
„Okażcie dobroć.
Pomóżcie niewolnikom wrócić do domu
i ten klan zrobi to samo dla innych”.
Jeśli to zrobimy, możemy stracić życie.
Niemożliwe. Wyśmieją nas.
Zrobię to, co nakaże starszyzna.
Wykonajcie Sąd Wodospadu.
Równie dobrze możemy go zabić.
Poszukaj wodza Klanu Myo
i przekaż, że Xabara z Momo prosi o spotkanie.
Tak, Xabaro.
Sąd Wodospadu.
Co to?
W pobliżu jest wielki wodospad.
Wrzucą cię do niego.
Przeżyjesz - mówisz prawdę.
Zginiesz - kłamałeś.
Już po tobie.
Nie spodziewałem się tego.
Ja, Ipsaeng,
przystałem na twoje bzdury
i próbowałem cię uratować.
Ale tak to się zakończy.
Dobrze pływam.
W wodzie...
Zwiążą cię.
Przywiążą cię do tratwy,
a ta roztrzaska się o skały
razem z tobą.
Nawet jeśli przeżyjesz upadek,
na dole wciągnie cię wir.
Nikt...
nawet Igutu, tego nie przeżyje.
Zatem...
nikt jeszcze nie przeżył tego upadku?
Tylko jeden na tysiąc lat.
Równie dobrze możemy go zabić.
Kwestionujesz świętość osądu?
Nie, ale...
Jeśli to rozwiąże naszą sytuację,
jego słowa muszą być święte.
Jeśli nie, staniemy się kpiną.
Wodospad rozstrzygnie za nas.
Boże lasu, wody i wodospadu,
który nie karze tych,
co mają rację.
Jeśli mówi on prawdę...
i wyznaczyłeś go do przekazania wiadomości,
ocal go w upadku
i spraw, że utrzyma ten sierp.
- Niech utrzyma sierp. - Niech utrzyma sierp.
Xabaro, poddają go Sądowi Wodospadu. Spóźniliśmy się.
Proszę!
- Wojownicy wychowani na wodzie! - Xabara!
Wojownicy wody, do ataku!
To koniec?
To musi być mój koniec, Tanya.
Przykro mi.
Wody są połączone!
Wszystkie wody świata to nasz dom!
Wróćcie do nich, by spłacić przysługę.
- Spłacimy przysługę. - Spłacimy przysługę.
Sateunik, czy to prawda,
że Momo poluje, chodząc w wodzie?
Nie, prawda?
To niemożliwe.
Pod wodą nie jesteśmy jak Saramowie.
Zatem...
nikt jeszcze nie przeżył tego upadku?
Tylko jeden na tysiąc lat.
Inaishingi.
Przeżył upadek
i zjednoczył Ago.
Piękny, promieniujący motyl?
Nie, to już koniec.
Nastał on tamtego dnia.
Jeśli stanę się wszechmocnym królem,
zostaniesz moim następcą.
Knułeś z tym bachorem, którego wychowałam, i zdradziłeś mnie!
Stawiasz los Hae na serca tych ludzi?
Poprowadź nas.
Potrzebujesz podwładnych.
Będziesz miał do dyspozycji 30 000 ludzi Ago.
Mówiłem,
że gdy wrócę do Doldambulu, będziesz już pod ziemią.
Zaczęło się.
Napisy: Krzysztof Zając